لکھ چھوڑی rozi wach prides

[Verse 1]
چٹے رنگ دے، وسیندے چھ
پروں چنگے اپنے وے دیس چھ
پروں چنگے اپنے وے دیس چھ

[Chorus]
او رب سائیں! لکھ چھوڑی
روزی وچ پردیس
او رب سچے! لکھ چھوڑی
روزی وچ پردیس

[Verse 2]
اساں شوق توں سجناں بچھڑے نہیں
کجھ ساہیاں دیاں مجبوریاں نے، آہاں
پردیسی لوگ وے، آہاں پردیسی لوگ وے
کرنیاں نت مجبوریاں نے

[Chorus]
او رب سائیں! لکھ چھوڑی
روزی وچ پردیس

[Verse 3]
او کون توڑ آوے، ونگوں اک پر ربا دوجا
بچھڑیاں سنگ نالوں، اک پردے ربا دوجا
بچھڑیاں سنگ نالوں، دور وطن توں ہو گیا
او کر یاد وطن توں، رویا تقدیر لکھ دی آ

[Bridge]
تے ساہ لے وچ لکھیاں دوریاں نے
کرنیاں نت مجبوریاں نے

[Chorus]
او رب سائیں! لکھ چھوڑی
روزی وچ پردیس
او رب سچے! لکھ چھوڑی
روزی وچ پردیس

[Outro]
پروں چنگے اپنے وے دیس چھ
روزی وچ پردیس

Punjabi folk ballad with a slow swaying six-eight groove, earthy male lead vocal with plaintive ornamentation, tumbi and acoustic harmonium carrying the melody, dholak and soft hand percussion, sarangi-like bowed fills, intimate dry verses opening into fuller communal refrains, warm organic room sound, restrained dynamics and heartfelt lament for separation from home