Stary człowiek i może...

Stary człowiek i ...

Czy znasz li ten skądś tytuł
„Stary człowiek i morze”?
Znasz?, To posłuchaj inaczej,
i niech serce Twe przy tym nie zapłacze.

Bo może nie morze, lecz może,
stary niech tu zostanie,
Bo cóż zrobić, gdy nic nie pomoże
gdy starość nastanie,

Stary człowiek być może
chce pojechać nad morze
nic z tych rzeczy -
wsiąść w auto nie może.

Jeździ autem w pobliże,
raz ma wyżej raz niżej
na wskaźniku ciśnienie
i o morzu – marzenie!

Wstaje tam, gdzie jest łoże,
no bo to jeszcze może,
siada na czymś okrakiem,
nic popuścić nie może.
No to po co niebożę
wstało w nocy tła porze
i człapało, co może,
by okrakiem siąść na czymś, co może.

Patrzy oknem w przestworze, co może,
lecz czy pada - dobrze dojrzeć nie może
Na ulicy przebiega dziewczę młode i hoże,
dojrzeć chciałby je stary - nie może.

Jadą inni nad morze
on zaś jechać nie może,
oni zdrowi i młodzi, on chorze,
no i jechać nad morze nie może.
Dobrze jeszcze – nie mówią do niego „potworze”,
lub subtelniej w „skórze ludzkiej ty stworze”,
ale czas już niedługi, że może
tak powiedzą, „kochany nasz stworze potworze”.

Stary człowiek nie może
jechać autem nad morze,
chodzić szybko na dworze,
widzieć w dobrym kolorze.

Cóż takiego więc może?
niech ktoś z was mi pomorze
stary człowiek co może?,
być jak cielę w oborze".

Przyszła jesień w kolorze,
patrzy w okno, w przestworze – co może,
w oku miraż – to morze.
i na plaży być może
idzie piękne i hoże
dziewczę, jednak niebożę,
trudno pojąć jej może:
„Stary człowiek i morze”
miast tytułu
„Stary człowiek nie może”
lub też „Stary człowiek i może”

Ale co stary może i czego też nie może.
...
Znasz odpowiedź?
...
Pomożesz?

Walc, kabaretowo,, Male Vocals, Fiddle, Saxophone, Clarinet, Whistle