የበገና ድርደራ (1)

እም… እም… ከብራናው ወለል፣ ከቆዳው ንዝረት፣ የነፍስ እረፍት ነው፣ የዘመን ጸጸት። ስምንት የቆዳ ክሮች፣ ስምንት የዓለም ራእይ፣ በጣቶቼ ሲነኩ፣ ይፈሳል የልብ ቀይ።

አልመጣሁም ለጫጫታ፣ ለከንቱ የምስጋና፣ መጣሁ ልንገራችሁ፣ ስለ ጥንታዊው ትዝታና። የዳዊት እጅ እንደነካው፣ የሰሎሞን እልፍኝ፣ የሰው ልጅ ሰላም ነው፣ የኔ ብቸኛ ተልዕኮና ትርጉም።

ዝቅ በል… ተረጋጋ… ምድር በጭንቀት ስትቃጠል፣ ልብህ ሲደክም፣ እኔ አለሁልህ፣ የሰማይ በረከት የምቀዳው፣ በክሮቼ መሃል፣ የሰላም ወንዝ የሚፈሰው። አትቸኩል፣ የጊዜን ትርጉም አትፈልግ፣ እኔ ስዘምር፣ ጊዜ ይቆማል፤ ልብህ ይረጋጋል።

ከአቧራው ዓለም፣ ከረብሻው ጠፈር፣ ወደ ውስጠኛው ክፍልህ፣ አምጣኝ ተሻገር። እኔ የነፍስ መስታወት፣ የህሊና መለኪያ፣ ስለ መዳንህ ዘምሬ፣ ልስጥህ መታደሻ።

አሁን ተኛ… ወይም ተመስጥ፣ በክሮቼ ንዝረት፣ በሰላም ተጠመቅ። መከራህ ይለቅሃል፣ ውጥረትህ ይረግፋል፣ የበገናው ዜማ፣ በልብህ ውስጥ ይዘምራል።

እም… እም… የዘላለም ዜማ… የሰላም መዝሙር… እም…

የበገና ድርደራ