Het begon met woorden, hard en snel
De spanning steeg, de kamer werd te fel
We zeiden dingen zonder rem
Alsof niemand luisterde naar hem
Mijn hoofd zat vol, ik voelde druk
Alsof ik vastzat in één stuk
Ik pakte een schaar in blinde woede
Alsof dat iets zou doen wat woorden niet meer konden
En in dat moment, veel te groot
Zag ik hoe alles in haar ogen sloot
Eén seconde, te ver gegaan
En niets kon het nog stoppen of terug laten gaan
00:00, lichten voor het raam
De nacht sprak stil mijn naam
Ze kwamen met velen, zwaar en klaar
En ik zat boven met die schaar
Twaalf uur lang hing spanning daar
Tot 12:00 — koude boeien, harde waarheid, klaar
Ik mocht mijn kamer niet meer uit
Elke stap van mij klonk luid
Stemmen beneden, streng en laag
Alsof ik iemand was die zij niet zagen graag
Mijn hele gezin keek anders naar mij
Alsof ik niet meer hoorde bij “wij”
Dat brak me meer dan wat dan ook
Meer dan de klik van metaal dat sloot
Geen stoer verhaal, geen kracht, geen macht
Alleen een fout in één lange nacht
00:00, spanning in het huis
Geen weg meer terug, geen veilig thuis
Ze bleven uren, niemand ging
Tot de klok twaalf uur sloeg en alles hing
Twaalf uur later werd ik meegenomen
Alsof mijn woede eindelijk was ontkomen
Die schaar voelde groot in mijn hand
Maar ik voelde me kleiner dan het land
Niet sterk, niet hard, niet wie ik wil zijn
Alleen verdwaald in boosheid en pijn
Het ergste was niet wat er kwam
Maar dat ik angst zag bij mijn mam
En dat mijn familie afstand nam
Alsof ik hen iets had afgenomen dan
00:00 blijft in mijn hoofd
Een moment dat alles roofde
Van ruzie naar een grens te ver
Van boosheid naar wie ben ik nog, zeg me eerlijk, wie ben ik er?
Ze brachten me weg, stil en zwaar
Geen held, geen monster, geen winnaar
Alleen iemand die hulp nodig had
En leerde hoe ver woede hem bracht.
받기
